Mrzeżyno
Mrzeżyno to miejscowość letniskowa położona przy ujściu Regi, zamieszkała przez 1600 stałych mieszkańców, posiadająca ok. 6800 miejsc noclegowych w ponad 40 ośrodkach wypoczynkowych różnego typu.
Współczesne Mrzeżyno to kilkadziesiąt ośrodków wypoczynkowych, kolonijnych, pól namiotowych usytuowanych w pasie nadmorskiego lasu. Czysta, szeroka plaża, możliwość kąpieli morskich /I klasa czystości wody/ i słonecznych, specyficzny mikroklimat zalecany w leczeniu alergii i chorób górnych dróg oddechowych to idealne warunki do wypoczynku.
Mrzeżyno - plaża
Płaskie, szerokie, pokryte drobnym piaskiem plaże. Łagodne, porośnięte trawami oraz innymi roślinami wydmy. Na brzegu morza leżą muszle małży morskich. Spacerując, często natrafić można na kawałki bałtyckiego bursztynu.
Mrzeżyno - pogoda
Mrzeżyno oferuje morski klimat w charakteryzujący się stosunkowo małymi różnicami miedzy temperaturą lata i zimy. Średnia temperatura roczna: 7,5 - 7,9 st. C, a od maja do sierpnia 13,8 - 14,5 st. C. Dni gorących: średnio 16. Zima trwa 45-50 dni, w tym z pokrywą śnieżną mniej niż 40 dni. Ilość opadów w okresie lata jest mała i wynosi ok. 150 mm. Małe opady letnie kompensuje duża wilgotność powietrza dochodząca do 80%. Średnio w roku jest 50 dni z silnymi wiatrami.
Mrzeżyno - historia
Jej współczesna nazwa została ustalona po wojnie. Na wcześniejszych mapach spotkać można nazwę Ost Deep lub Treptower Deep.
W 1538 r. Mrzeżyno zamieszkiwało już 19, a w 1587 r. 24 rodziny. Według zapisów trzebiatowskiego magistratu w XVI wieku kupcy pływali stąd do Lubeki, Stralsundu, Gdańska, na Bornholm, do Kopenhagi i Bergen, bowiem już od 1365 Trzebiatów wchodził w skład Hanzy. Nie tylko handel Trzebiatowa, lecz także i Gryfic odbywał się drogą morską przez port w Mrzeżynie. U schyłku XVIII wieku rzeka Rega uległa znacznemu zamuleniu i mimo wysiłków trzebiatowskiego kupiectwa nie udało się przywrócić żeglowności rzeki. Od tego okresu datuje się rozwój Mrzeżyna, jako nadmorskiego kurortu.
W 1859 r. z gruntów gminnych wydzielono pierwsze parcele pod domy dla kuracjuszy. Jednak za pierwszego kuracjusza uważać można generała Gebharda von Blüchera, zwycięzcy spod Waterloo, który w latach 1807-1808 stacjonował ze swoim regimentem w Trzebiatowie i często zażywał kąpieli morskich w Mrzeżynie.
Latem 1843 roku ukazał się w Trzebiatowie pierwszy numer gazety "Deeper Strandläufer" (Goniec Plażowy Mrzeżyna), który informował o kuracjuszach, życiu plażowym, możliwościach żeglarstwa, wędkowania itp. Z jego szpalt dowiadujemy się, że o 6 rano chodzili się kąpać panowie, potem grali w karty i czytali gazety. Panie kąpały się pomiędzy 8 a 10, potem wracały do ośrodków. Po godzinie 16 wszyscy spotykali się, by wspólnie spędzić czas.
W 1912 r. do Mrzeżyna dotarła linia kolejki wąskotorowej z Trzebiatowa, co zwiększyło liczbę przyjezdnych do ok. 2500 kuracjuszy. Czasy bujnego rozkwitu Mrzeżyna zahamowała I wojna światowa. Po wojnie odkryto miejscowość na nowo. Pokryte słomą i trzciną jeziorową dolnosaksońskie domy nadały miejscowości specyficznego uroku. W Mrzeżynie spędziła swoją młodość pisarka Rita von Gaudecker. W latach 1924-1935 często odwiedzał te strony malarz Lionell Feininger.
Wygląd i charakter miejscowości zmienił się bardzo na przełomie roku 1935-1936, wraz z budową jednostek wojskowych po obu stronach Regi. W Ośrodku Szkolenia Czołgistów szkoliło się jednorazowo 4 tysiące żołnierzy. Podczas II wojny światowej, po zbombardowaniu Peenemünde, rozmieszczono w Zachodnim Mrzeżynie stanowiska broni V2. Po wojnie, w 1950 Mrzeżyno zostało uznane jako teren ściśle wojskowy, zawieszono więc działalność kąpieliska, ruch turystyczny przestał istnieć.
Mrzeżyno - zabytki
Neoromański kościół pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła, wybudowany w 1912 r.; ozdobą kościoła są mozaiki z tłuczonego szkła o tematyce związanej z morzem oraz patronami kościoła /ul. Nadmorska/.
Mrzeżyno mapa
|
|
